Wstęp do Pasterki powinien być napisany przejrzystym, informatywnym językiem.

Najpierw, jako nowe pismo, powinniśmy przywitać czytelników i krótko napisać, dlaczego jest ono potrzebne, gdy w tym momencie jest ich wiele. Pisma zakładają grupy ludzi, których łączy wspólny cel, a skoro ten cel dotyczy więcej niż jednej osoby, to musi być coś na rzeczy.

Musimy opisać, jaki jest cel naszego pisma, dlatego wskażemy przede wszystkim na kwestię poszukiwania pierwiastków romantycznych we współczesnej kulturze i powracania do tego, co już było, w ramach archeologii wiedzy. W ten sposób będziemy mogli na nowo i z innej perspektywy rozpatrywać wątki i motywy otaczającej nas rzeczywistości.

Napiszmy, co rozumiemy poprzez romantyzm. Nie jest to, jak uczono nas w szkole na lekcjach języka polskiego, po prostu epoka w dziejach literatury, To sposób myślenia, pewna kultura i pewien przełom. Wraz z romantyzmem pojawiły się nowe strategie rozpatrywania problemów, oryginalne projekty egzystencjalne, indywidualizm, bunt, pluralizm światopoglądowy, uwznioślenie fragmentu, folklorystyka i nowe formy mistycyzmu. I wiele więcej.

Wszystko, co wymienione wyżej, funkcjonuje też dziś, ale w innych formach, a nieraz, niby przez pączkowanie, zwielokrotniło się do zróżnicowanych form. Dziś romantyzm może się realizować w konserwatywnych formach, jak i w odwołaniu do dawnych tradycji, ale też poprzez działania tożsame z tym, jak to wyglądało w swoich początkach. Możemy to obserwować w sztuce, w literaturze, w polityce, filozofii, jak i formach życia codziennego. Jako redakcja o pluralistycznych poglądach, gustach i kompetencjach, zamierzamy przyglądać się tym fenomenom ze zróżnicowanych perspektyw, chociażby na polu sztuk wizualnych, muzyki, filozofii, literatury współczesnej, ale i performansu, kontrkultur i zjawisk społecznych.

Rezerwuar romantyzmu oferuje wiele. Zapewniamy, że będziemy prowadzić szerokie kwerendy, nieoczywiste badania i jako pismo podejmiemy się współpracy z ciekawymi postaciami ze świata kultury i sztuki. Pasterka to zarówno kobieta gromadząca owce i im przewodnicząca, jak i msza święta jednocząca ludzi w jednej ceremonii w dzień święta, które jest dziś obchodzone przez ludzi różnych kultur - zarówno wierzących, jak i laickich.

Na koniec, zaznaczamy, że ewidentnie paradygmat romantyczny nie umarł. Wciąż i nieustannie morfuje w formy, jakich się wcześniej nie spodziewano. Dlatego my, jako redakcja nim zainteresowana, posiadamy też wielorakie zainteresowania i plany - sztuki wizualne, filozofia, literatura współczesna i romantyczna, muzyka, performans, kontrkultury, w tym blackmetal, noise, rock, ale i może jakieś zjawiska społeczne.

Na razie to chyba na tyle!